پاسخهای P زیاد: تعداد زیاد پاسخهای P نشانگر آن است كه آزمودنی به سبب ترس از اشتباه اضطراب را تجربه می كند و لذا به عنوان راهی برای دریافت تایید به ادراكهای رایج متوسل می شود. این افراد را می توان به عنوان افرادی سنتی، دارای گرایش افراطی به همرنگی با جماعت، محتاط، و اغلب افسرده توصیف كرد(اكسنر، 1974؛ لویت و تروما، 1972؛ واینر، 1961).

پاسخهای P كم: كمترین تعداد پاسخهای P در مورد افراد اسكیزوفرنیك بستری شده دیده می شود، كه با ارتباط ضعیف آنان با واقعیت هماهنگ است. آنها را می توان به عنوان افرادی كم سازگار، جدا شده، وبیگانه نسبت به محیط خود توصیف كرد كه نمی توانند جهان را آن گونه كه دیگران می بینند ادراك كنند. مولیش ( 1967) پیشنهادكرده است كه اگر آزمودنیهای روان رنجور (نوروتیك) به ویژه بیماران وسواس فكری- عملی، دارای پاسخهای P كم باشند، در این صورت باید احتمال اسكیزو فرنیای نهفته مورد بررسی قرار گیرد. همچنین در مورد بیمارانیكه تشخیص اختلالهای منشی دریافت كرده اند تعداد پاسخهای P كم است كه امتناع آنان از سنتی بودن و فقدان همنوایی را منعكس می سازد. 

چون پاسخهای رایج برای كارتهای 1، 3، 5، و8 عمومیت بیشتری دارد، فقدان اینگونه پاسخها دركارتهای مذكور معنی دار است، زیرا این وضعیت بیش از پایین بودن پاسخهای P در سایر كارتها روندی را كه مورد بحث قرار گرفت نشان می دهد. اما، این فرض را كه پایین بودن پاسخهای P به تنهایی ناسازگاری را تایید می كند باید محتاطانه تلقی كرد. در مورد افرادی كه پاسخهایشان از كیفیت شكل خوب برخوردار است (F+% و X+%) و فعالیت سازمانی آنان نیز خوب است، این احتمال بیشتر وجود دارد كه افراد خلاقی هستند كه از ادراكهای عام و معمولی خودداری می كنند و می خواهند تخیل خود را گسترش دهند. در صورت ضعیف بودن سازمان وكیفیت شكل پاسخها، احتمال بیشتر آن است كه ابعاد آسیب شناسی غالب باشد.

منبع: روان شناسی